IV.1.b) Polepszyć skuteczność / wydajność (genom ludzki).

Kiedy stosujemy intensywnie zdolność lub jakość, to jakość znacznie poprawia się. Wydaje się logiczne, że funkcje i programy modyfikacji genetycznych zostały wprowadzone, przynajmniej w części, do informacji genetycznej, by mogły zostać wysłane.

Dużą niedogodnością tej metody ewolucji mogą być wprowadzone do genomu operacyjnego modyfikacje genetyczne wywołane niestałymi zmianami w środowisku.

Pewne strukturalne zmiany genetyczne, chociaż niewielkie, mogą oznaczać krok wstecz w ewolucji genomu, jeżeli są przeprowadzane przy zastosowaniu niestałych zmian w środowisku. Rozwiązaniem tego problemu jest użycie pewnego rodzaju weryfikacji informacji genetycznej. Jednakże, przeciwstawny przypadek, tzn. ze stałymi zmianami w środowisku jest także możliwy. Rozwiązaniem ogólnym może być pozwolenie na rozwój ulepszeń tylko wtedy jeśli są one potwierdzone w dwóch generacjach ciągłych. Aby to osiągnąć, jest konieczne, by jedna z płci nie wprowadzała zmian genetycznych w jej genomie lub przynajmniej nie od ewolucji egzogenicznej.

W powyższym przypadku, to ograniczenie może być zrównoważone przekazaniem kopii bezpieczeństwa i, jednocześnie, specjalizacją w technologii materiału, w celu efektywnego rozwoju nowej istoty z informacji genetycznej, co może okazać się procesem złożonym takim jak rozwój genomu ludzkiego.

IV.1.c) Wewnętrzna spoistość lub zgodność systemu ewolucyjnego.

Aby osiągnąć podobieństwo pomiędzy osobnikami tego samego gatunku, jest konieczne przeprowadzenie weryfikacji pewnych zmian genetycznych.

Jakakolwiek zmiana genetyczna lub ulepszenie musi być zgodne z resztą przekazanego genomu. W celu poszerzenia obszaru możliwych ulepszeń, przypuszczalnie możemy powiązać warunki potrzebne do efektywnego rozwoju od cechy zmodyfikowanej poprzez istnienie lub nieistnienie związanych z nią cech. Dlatego jest możliwe, że konkretna zmian rozwinie się w następnym pokoleniu, które nie musi być koniecznie pierwszym z kolei.

Jednym z aspektów związanych z logiką jest konieczność skoków ewolucyjnych – czyli narodzin nowych gatunków.

Gdy system rozwija się, staje się on bardziej skomplikowany i, jednocześnie, pewne cechy tworzą jego strukturę, od której zależy zachowanie wielu innych cech. Z czasem, ta struktura staje się starsza i nadchodzi czas konieczne zmiany niektórych składników struktury, aby uprościć skomplikowane procesy i zwiększyć prawdopodobieństwo ewolucji.

Jako, że jest to nowa funkcja, nie założymy warunku weryfikacji. Rodzajem kontroli będzie symulacja lub założymy inne warunki kontrolne w przypadku wystąpienia błędu.

Wynikająca z tego ewolucja wytworzy cechy związane ze sobą i potomka tej nowej funkcji (tzn. potrzeba specyficznego białka). Jeżeli, z powodu kombinacji genów, nowa istota nie przyswoi tej nowej funkcji, to nie przeżyje, ponieważ cechy zależne będą zablokowane.

Jeżeli tak, to rozpocznie się dystansowanie się nowego gatunku i chociaż ten nowy gatunek będzie zgodny z oryginałem przez pewien czas to poprzez ewolucję stanie się on niezgodny i całkowicie odseparuje się od oryginału. Innymi słowami, skok ewolucyjny nastąpi zaraz po tym jak zajdzie zmiana w strukturze genomu.

Równowaga cech uzupełniających się jest również związana z logiką i może spowodować skok ewolucyjny w niektórych przypadkach.

Gdy dwie cechy uzupełniają się dokładnie / perfekcyjnie, to doradzana jest równowaga, ponieważ wynikający potencjał będzie większy. Jeśli dwie cechy charakteryzują się naturą wyżej wymienionych, to określenie ich jakości i ilości potencjału oznacza, że nasze pomiary sprowadzą się do tych zamieszczonych w poniższym paragrafie:

omplementarne